Mijn borders

Als ik zo vrij mag zijn, wil ik mijn aardse roedel aan u voorstellen:

Ik ben Dutchy, een Schotse Collie van 15 jaar oud. Sinds 12 februari 2009 heb ik het tijdelijke voor het eeuwige ingewisseld. Ik wil u mijn verhaal vertellen vanaf mijn hemelse troon.

Ik was dan ook de oudste van het hele stel. Ik ben in 1994 bij mijn bazin terecht gekomen als een pup van 10 maanden oud. Ik kwam van een boerderij in Aalten, vlak bij de grens met Duitsland. Ik ging van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat met mijn moeder het bos en de weilanden in. Een heerlijk leventje, maar verder had ik nog maar weinig van de wereld gezien. Mijn nieuwe bazin woonde toen in Veenendaal met druk verkeer en veel enge en nieuwe geluiden. Ik was zo bang voor alles dat ze voor mij een speelkameraadje erbij kocht, hopende dat ik meer steun en plezier zou krijgen. Dat was Lavos, een Border Collie.

Een heerlijk bolletje wol. We werden al snel maatjes en ik leerde hem de fijne kneepjes van het leven. Maar mijn bazin, laten we haar Loes noemen, had geen flauw besef wat voor nieuwe hond ze in huis had gehaald. Een Border Collie heeft veel beweging en denkwerk nodig. Gelukkig was ze toen ook al sportief en actief aangelegd, dus dat kwam wel goed. Maar Lavos wilde meer….!! Lavos wilde achter de schapen aan!! Toen Loes dat in de gaten had, is ze naar een trainingsadres gaan zoeken waar ze met Lavos kon gaan trainen. Maar toen sloeg het noodlot toe….

Tijdens onze avondwandeling waar altijd veel gespeeld en gerend werd, kreeg Lavos een ongeluk, waaraan hij 1.5 dag later aan overleed. Mijn bazin was er stuk van en anders ik wel. Liep de hele dag in één gedoken, sliep veel, at en dronk niet. Ik miste mijn speelkameraadje te veel! Maar niet al te lange tijd daarna stond Loes voor mijn neus met weer een bolletje wol! Dat was Abbadan.

Uiteraard ook een Border Collie. Maar de hel brak los, wat een doerak. Ik kon Abbadan gewoon niet bij houden. Alles wat ik hem probeerde te leren werd door Abbadan aan zijn laars gelapt. Ik zag dan ook regelmatig dat mijn bazin met haar handen in het haar zat. Er was geen beginnen aan….. Ik probeerde haar te helpen, maar van de regen in de drup. Gelukkig is Loes met Abbadan naar een puppycursus gegaan en werd zijn gedrag langzamerhand beter. Maar ook Abbadan wilde meer….. (zucht) Ook hij wilde achter de schapen aan. Uiteindelijk heeft Loes een trainingsadres gevonden waar ze nu nog altijd traint. Abbadan kon zijn ei goed kwijt, maar luisteren, ho maar. Verschrikkelijk! Ik kreeg weer een déjà-vu van zijn puppytijd. Abbadan was nu weer heerlijk aan het puberen!! Al met al heeft mijn bazinnetje veel van deze tijd geleerd. Want hoe goed wij thuis ook kunnen luisteren, zo slecht luisteren wij zodra ons echte instinct boven komt. Inmiddels was Loes getrouwd en woonden Abbadan en ik op de Veluwe. Een heerlijke omgeving en iedere dag lange boswandelingen! Maar uiteraard werd er weer roet in mijn eten gegooid. Mijn bazin en inmiddels nieuwe baas wilde hun droom achter na. Een hutje op de hei, dat leek hen wel wat. Zucht…… Ik dacht….. niet weer verhuizen, hè! Ja wel, op een mooie dag in december werd de boel weer ingepakt en werden we met de hele zooi getransporteerd naar de Betuwe. Ik moet toegeven… mijn bazin en baas hebben goede smaak, want wat ik zag, overtrof eigenlijk al mijn verwachtingen. Een mooi wit boerderijtje met een weilandje erbij. Veel ruimte om te rennen en te spelen voor het jonge spul en ik kan tenminste rustig van mijn oude dag genieten en eens echt op mijn lauweren gaan rusten. Tja, dat had ik dus gedroomd. Er kwam al gauw een nieuwe pup bij, dat was Balou. Een Border Collie naar mijn hart.

Want eindelijk trof ik een Border aan die niet eens een keer meer wilde. Balou had geen zin in schapen. Dit tot groot ongenoegen van mijn bazin.

Maar hoe dan ook, het werd me allemaal te veel om een roedel van 5 bij elkaar te houden. Ik dacht geef mijn portie maar aan Fikkie, uhh… Abbadan. Ik heb mijn scepter toen maar overgedragen. Gelukkig net op tijd, want Loes had weer een nieuwe Border Collie erbij. Dat werd Ginger, de sluwe heks.

Wat een hond zeg. Binnen “no time” probeerde Ginger de hele boel te bestieren. Ginger wilde maar 1 ding en dat was werken!

Ik hield mijn hart dan ook vast, maar mijn bazin heeft erg veel geduld en aan Abbadan heeft ze ook goede hulp, die tolereert geen verstoring in zijn roedelorde en zet een ieder weer terug op zijn plaats waar hij of zij hoort. Nadat mijn bazin een tijd met Ginger had getraind, viel haar oog op Joy.

Inmiddels zijn we een aantal jaartjes verder en is Loes zich gaan specialiseren in de hondenethologie, of wel de hondengedragskunde. Tevens is Loes les gaan geven in hondengedragskunde. Er zijn heel wat veranderingen in de roedel geweest. Honden die zijn gekomen maar ook helaas weer die moesten gaan omdat je nu eenmaal niet alles kan aanhouden. De laatste veranderingen waren dat Jay-Jay en Balou een ander thuis hebben gevonden. De roedel was uit balans en door bewust deze 2 een ander huis te bieden kwam er weer rust in de tent. Op deze pagina ziet u de huidige roedelsamenstelling, waarvan Abbadan en Joy gelukkig nog deel van uit maken. Ik daarentegen heb nu voor mijn eeuwigheid gekozen en kan vanaf een wolkje e.e.a in de gaten houden. Maar ik heb er geloof in dat ze het zonder mij ook wel kunnen rooien…

Het gaat u allen goed!